Voelen als het moeilijk is.

Deze pagina gaat over voelen als het moeilijk is.

Uitspraken zoals “ga naar je gevoel” en “volg je hart” klinken zo simpel. Maar vaak is voelen heel ingewikkeld.

Soms heb je als kind of als volwassene voelen moeten uitschakelen. Omdat je dat nodig had om te kunnen functioneren.

Mijn blogs zijn bedoeld als reflectie.
Én als uitnodiging tot beweging.

Ieder mens heeft een innerlijke wereld.

Een landschap van gevoelens, impulsen, herinneringen, verlangens en hechting. Soms helder. Vaak verward. En geregeld overwoekerd door wat anderen van je nodig hebben.

Voor sommige mensen is dat landschap goed begaanbaar. Voor anderen is het één groot mistveld. En dat is niet vreemd.

Als je bent opgegroeid in een omgeving waarin gevoelens niet welkom waren, leer je jezelf af om te voelen. Je wordt dan goed in denken. Of in aanpassen. Of in presteren.

"Door de begeleiding van Kim kwam ik echt in contact met mezelf."

Marleen, 30 jaar

Voelen is subtiele lichamelijke taal.

Vaak zijn mensen gestopt met voelen uit noodzaak. Ze moesten zich aanpassen, sterk houden, pleasen, vluchten en overleven.

Gevoel was toen teveel. Of niet veilig. En dus kwam er een beschermlaag. Functioneel en isolerend tegelijk. Later merken deze mensen dat ze het contact met zichzelf zijn kwijtgeraakt.

Ze voelen wel, maar weten niet precies wat ze dan voelen. Of ze voelen pas achteraf wat er gebeurde.

Voelen is geen trucje. Geen knop die je zomaar aan- en uitzet. Het is subtiele lichamelijke taal die vaak traag, eerlijk en pijnlijk gaat.